Veertien kilometer rodelbaan, na zonsondergang

Een halfuur het dal op vanaf het chalet, boven Neukirchen am Großvenediger, ligt een rodelbaan die veertien kilometer de berg af komt en onderweg zo’n dertien honderd meter daalt. Hij is ’s avonds verlicht. Het is, voor zover iedereen hier betreft, de langste verlichte rodelbaan waar dan ook.

We noemen het bij bijna elke groep die bij ons verblijft, en er is een betrouwbaar patroon in wat er daarna gebeurt: ze knikken beleefd, archiveren het onder ‘misschien’, skiën vier dagen, gaan uiteindelijk op de vijfde, en besteden dan de rit naar huis aan uitzoeken of ze nog een afdaling kunnen inpassen voordat ze vertrekken.

Hoe de avond werkt

Je neemt de gondel omhoog vanuit Neukirchen — er is een tweede lift vanuit Bramberg aan het andere eind van de baan — en je komt naar beneden op een slee. Dat is werkelijk alles. De baan is een echt geprepareerde piste, geen pad door het bos, en hij is breed genoeg dat je niet constant aan het remmen bent voor andere mensen.

Reken ergens rond de veertig minuten voor de afdaling als je geen haast hebt, langer met kleine kinderen en nog langer als je stopt, wat je zou moeten doen. Er zijn hutten onderweg die tot in de avond open blijven, en een baan van deze lengte is veel beter gehalveerd met iets warms in het midden dan genomen als één sprint.

Sleeën kunnen onderaan gehuurd worden, dus je hoeft niet met iets vastgesjord op de auto aan te komen.

Wat je eigenlijk moet dragen

Dit is waar mensen het verkeerd doen, dus het is de moeite waard om specifiek te zijn. Kleed je precies zoals je zou doen voor een dag skiën, en voeg dan een beetje toe.

• Skibril. Geen zonnebril, niet niets. Je beweegt snel door koude lucht in het donker, en na een paar minuten zullen je ogen ervan tranen zonder.
• Fatsoenlijke handschoenen. Je stuurt en remt met je handen en hakken, en de baan is sneeuw. Dunne handschoenen zijn natte handschoenen binnen een kilometer.
• Waterdichte broek. Je zult uiteindelijk in de sneeuw zitten op een gegeven moment. Iedereen doet dat.
• Een helm voor kinderen, en eerlijk gezegd ook voor volwassenen. Het is sneller dan het eruitziet.
• Een hoofdlamp, als je er een hebt. De baan is verlicht, maar een lamp is handig bij de hutten en op de parkeerplaats daarna.

Laarzen met wat grip zijn beter dan skischoenen, die ellendig zijn om in te lopen en nog erger om mee te sturen.

Is het geschikt voor kinderen?

Grotendeels ja, en het is een van de zeldzame bergactiviteiten waar een zevenjarige en een vijftigjarige even veel plezier hebben. Maar het is een lange baan en hij wordt wel snel, dus kleinere kinderen kunnen beter een slee delen met een volwassene, en het is volkomen redelijk om de bovenste helft te doen, te stoppen bij een hut, en een langzamere tweede helft te nemen.

Als je eerst iets korters wilt proberen, heeft de Maiskogel boven Kaprun ook een rodelbaan — een paar kilometer in plaats van veertien, en tien minuten vanaf het chalet in plaats van dertig. Het is een goede manier om erachter te komen of je groep hiervan houdt voordat je je vastlegt op de grote.

Een paar eerlijke waarschuwingen

De baan is op zijn snelst en ijzigst laat in de avond op een koude nacht, wanneer het oppervlak is verhard en een paar honderd sleeën het gepolijst hebben. Dat is spannend als je dat wilt en onaangenaam als je het niet verwachtte. Ga eerder op de avond met kinderen.

Verlichtingsavonden, openingstijden en huurregelingen variëren door het seizoen en met het weer, en de baan sluit wanneer de omstandigheden erom vragen. Controleer bij de liftmaatschappij op de dag zelf in plaats van op te komen op basis van een blogpost — inclusief deze.

En laat de autosleutels bij iemand verstandigs. De hutten onderweg zijn er niet puur voor de thee.